مـبــــشـــــــــــــــــر

جلسه پنجم، تغییر رویه به سبک جاهلانه

بعونک یا غیاث المستغیثین

حمد و سپاس خاص خداییست که قادر و بخشنده است و نمی کند آنچه مگر در دایره قانون خویش و خود اوست که قانون خویش را بر خود فرض کرده است تا همگان از این عمل او قانون مداری را بیاموزند.

امروز، بیست وسومین روز از برج میزان سنه یکهزار و سیصد و هشتاد و هفت هجری خورشیدی مطابق با بیست و چهارمین روز از شهر رمضان المبارک یکهزار و چهارصد و سی هجری قمریست. پنجمین جلسه از دادگاه ( که چه عرض کنم ) متهمان حوادث پس از انتخابات در حالی برگزار شد که تغییرات شکلی بسیاری در نحوه اجرای جلسه پنجم، این جلسه را از جلسات سلف خود متمایز می کرد.

نخست آنکه قاضی دادگاه به استناد ماده ای ( به گمانم ماده ی 192 ) از مواد قانون آیین دادرسی کیفری حق درج نام کامل متهمان را از ارباب جراید سلب کرد و همچنین به متهمان گوشزد کرد تا از بردن نام اشخاصی که در دادگاه حضور ندارند یا کیفرخواست علیه آنها نیست خودداری کنند؛ همچنین مشروح اقرارات متهمان نیز پس از خبر ساعت20:30 شبکه دو و 21:00 شبکه یک سیما نیز پخش نشد و البته از افرادی که در این جلسه نام برده شده بود در گزارشهای این دو بخش خبری تنها به ذکر حرف اول نام و نام خانوادگی آنها بسنده شده است.( به عنوان مثال: وکیل آقای الف.الف.) ناگفته نماند که تصویری از متهمان نیز به صورت واضح در اختیار سیمای ایران به منظور پخش عمومی قرار نگرفت.

نکاتی چند در این بندی که از نظر گذشت خودنمایی می کند که اشارتی بر آنها خالی از لطف نیست:

1 – اگر رویه ای که امروز در آن دادگاه در پیش گرفته شده است رویه ای قانونی باشد پس چرا چهار جلسه این دادگاه رویه ای غیر قانونی در پیش گرفت؟ چیزی که مشخص است این است که عمل امروز قاضی پرونده یا در مسیر قانون بوده است یا خیر، اگر در مسیر قانون بوده است پس چرا چهار جلسه دیر؟ چرا در طی این چهار جلسه گذشته نام اشخاص به صورت کامل برده شد؟ چرا تصویر آنها برای پخش عمومی در اختیار سیمای ایران قرار گرفت؟ و چرا نام اشخاصی که ربطی به پرونده نداشتند و کیفرخواست علیه آنها صادر نشده بود در آن دادگاه برده شد و جالب تر از همه اینکه این موضوع از طریق رسانه های گروهی به اطلاع عموم رسید. اگر رویه در پیش گرفته شده در چهار جلسه ی گذشته قانونی بود پس چرا در جلسه پنجم تغییر کرد؟ و اگر عمل قاضی صلواتی در ابتدای جلسه پنجم قانونی است پس چرا چهار جلسه این عمل را به تعویق انداخته است؟

2 – پس از سلسله سؤال های فوق الاشعار این سؤال رخ می نمایاند که چرا این تغییر رویه پس از یک سری جا به جایی ها در دستگاه قضا انجام می شود؟

پر واضح است که این دادگاه بیدادگاهی بیش نیست. دادگاهی که با تغییر سیاست ریاست دستگاه قضا به یکباره رنگ عوض کند و تغییر رویه دهد دادگاهی فاقد استقلال و صرفاً فرمایشی است و مشخص است که قاضی آن تنها یک عروسک خیمه شب بازی است که فقط جملات گردانندگانش را تکرار می کند. خوب از این دادگاه چه انتظاری می توان داشت؟ آیا انتظار احقاق حق و عدالت از این دادگاه انتظار عبس و موهومی نیست؟ آیا ساده لوهانه نیست که فکر کنیم تمام رویه های در پیش گرفته شده در این دادگاه اعم از، کشف جرم، دستگیری، اقرار متهمین و …،  قانونی است؟ مخلص کلام آنکه مگر قانون آیین دادرسی کیفری که در جلسه پنجم بدان استناد شد در چهار جلسه ی پیش از آن وجود نداشت؟ از دادگاهی که خود قانون خویش را به زیر پای می نهد و خود دایه دفاع از آن را دارد چه انتظاری می توان داشت؟

خشت اول گر نهد معمار کج / تا ثریا می رود دیوار کج

خوب است که به درون خویش نظر کنیم و دمی با وجدان خویش خلوت کنیم.

و اما این اندک را از این بنده سراپا تقصیر بپذیرید که مطلب در این باب بسیار است و پرداخت ذکات دشوار. باشد در مرقومه ای مفصل تر به تبین این مختصر خواهیم پرداخت.

و السلام علی عباد الله الصالحین

بیست و چهارم شهر رمضان المبارک یکهزار و چهارصد و سی هجری قمری

امیر ماهان دیلمی صطله سرایی